Hoe burgemeester Daley de Eerste om zijn eigen censuurbord heen kwam

door Neil Steinberg Sun-Times-columnist

Vorige week schreef ik dat burgemeester Richard J. Daley niet toestond dat er films werden opgenomen in Chicago vanwege 'The Man with the Golden Arm', de 1955
Frank Sinatra film.

Het was een goede gok, maar het afdrukken van dat feit was hetzelfde als een bakje achter in de koelkast pakken en opslokken wat erin zit zonder eerst te controleren of het nog goed is.



De fout -- nee, laten we er een 'waarschijnlijk feit van maken dat later niet waar bleek' -- leidde tot een telefoontje van Michael Kutza, oprichter en oud-directeur van het Chicago International Film Festival. Hij herinnert zich wat er is gebeurd.

'Het was 'Medium Cool'', zei hij, verwijzend naar de controversiƫle film uit 1969 die zich afspeelde tegen de rellen op de Democratic National Convention. 'Het maakte een einde aan alles. Elk script moest worden voorgelezen door iemand op het stadhuis, en ze lieten niets gebeuren.'

Dat uit de weg, we raakten in gesprek over het censuurbord, dat Kutza eerder moest verschijnen toen het festival begon.
'Een speelfilm zat in twee zeer zware metalen blikken met een gecombineerd gewicht van 100 pond', zei hij. 'In 1965 moest ik mijn films naar het oude gebouw slepen waar we onze parkeerboetes betaalden.

'Je ging daar naar binnen -- het was een overgebleven rechtszaal -- en ze hadden echte rechters, deze negen dames -- ze moesten weduwen zijn van politieagenten, dat gaf hen het recht om in de censuurraad te zitten. Ik was
te jong om het grappig te vinden.

'Ik moest deze dingen naar binnen slepen en ze een nacht laten staan', vervolgde hij. 'Ik heb daar misschien tien speelfilms gemaakt -- ze hadden een 35 mm-projector en elke film die in Chicago werd vertoond, moest langs deze mensen gaan.'

'Pass by' moet niet worden opgevat om te betekenen dat ze de films daadwerkelijk hebben bekeken, niet allemaal.

'Onze films werden meteen X-rated gemaakt omdat ze uit het buitenland kwamen', zei Kutza. 'Toen ik een Zweedse film binnensleepte, werd die meteen als porno beoordeeld, zonder te kijken.'

Dit was een probleem voor een filmfestival, dus Kutza bedacht de oplossing om het evenement 'alleen voor volwassenen' te maken. Uiteindelijk deed hij wat iedereen die iets gedaan wilde krijgen in die tijd van lang geleden deed: hij deed een beroep op de burgemeester.

'Ik werkte samen met Frank Sullivan, de perschef van burgemeester Daley,' herinnerde Kutza zich. 'Hij nam me mee naar hem toe en Daley zei: 'Geef het kind wat hij nodig heeft, maar vertel het aan niemand, want de dingen die je laat zien, kunnen
verlies me stemmen.' '

Dit najaar vindt het 45e jaarlijkse festival plaats.

'Het leukste aan dit zoveel jaren doen, is dat je de kans hebt om je critici te overleven', zei Kutza.

Ik zal daar naar uitkijken.